‘ความสนุก’ ในวัยเด็ก กับ ‘ความจริง’ ในปัจจุบัน

‘ความสนุก’ ในวัยเด็ก กับ ‘ความจริง’ ในปัจจุบัน

สเตตัสที่เคยโพสต์วันนี้ เมื่อ 5 ปีที่แล้ว….
Some Stories · Sep 25, 2010 · 

“วันนี้ย้วยจัดบ้านค่ะ รื้อของในตู้ ทิ้งของที่ไม่ได้ใช้ ทำความสะอาดไปในตัว เลยได้เจอนิตยสารเล่มบางๆ ชื่อ Fat & Pretty เล่มนี้ค่ะ
ก็แปลเป็นไทยตรงตัวนะคะ ว่า”ยุ้ย” (อารมณ์ว่าทั้งอ้วนและน่ารักไรงิ) ฉบับนี้ทำขึ้นเองเมื่อปี 2541 ค่ะ
เป็นช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อของย้วย ว่าย้วยจะเอนทรานซ์เข้าคณะอะไรดี

 หลังจากคะแนนเลขตกหล่นไม่เป็นท่า
จนทำให้รู้ว่าตัวเองคงไม่เหมาะกับการเรียน บัญชีอย่างที่ตั้งใจไว้ตอน ม.ต้นแน่ๆ

ด้วยความที่มีโลกส่วนตัวสูงตั้งแต่จำความได้ เวลาว่างๆ ย้วยก็ชอบอ่านหนังสือ อ่านนิตยสาร อ่านการ์ตูนไปเรื่อย จนหลายครั้งเราก็คิดพล็อตเรื่องตาม สร้างเป็นนิยายในหัวของเรา จนบางทีก็อดไม่ได้ที่จะถ่ายทอดมันออกมาผ่าน “การเขียน” เคยเขียนนิยายส่งต่อให้เพื่อนในห้องอ่าน เคยแต่งกลอน แต่งเพลงเพ้อเจ้อไรของย้วยไปเรื่อย ผลงานก็ไม่ดีเด่นชนะการประกวดอะไรหรอกนะคะ มันเป็นความสุข..พูดได้เต็มปากเต็มคำเลยว่า มันคือความสุขล้วนๆ ^^

Fat & Pretty จึงเป็นหนึ่งในผลงานการ(ยัดเยียด)ให้คนอื่นอ่าน เนื่องในวันวาเลนไทน์ปี 2541  ย้วยเลือกรูปตัวเองที่ดูดีที่สุดเปงปกหนังสือ ถ่ายเอกสารแล้วทำรีทัชแบบดั้งเดิม คือเอาดินสอแต่งเติมจุดบกพร่อง แล้วซีร็อกซ์อีกที อิอิ~
เนื้อหาข้างในก็มีต้องแต่คำแถลงของ บก. (ซึ่งก็ตรูนี่แหละ) Q&A สัมภาษณ์ตัวเอง สัมภาษณ์ความเห็น แนะนำเมนูอาหาร บทกลอน หน้าความรู้ ดูดวงเนื้อคู่ ตอบปัญหาความรัก เล่นเกมชิงรางวัล เรื่องสั้น แล้วก็แปลเพลง I don’t want to miss a thing เป็นกลอน 8
ย้วยพิมพ์ด้วยพิมพ์ดีดไฟฟ้า ค่อยๆ แปะทีละหน้า เอาไปซีร็อกซ์ ลงกระดาษ F4 หน้าหลังเป็น 8 หน้า รวมปก ติดสติ๊กเกอร์ตกแต่ง เอาเมจิกตีกรอบ อน๊าถ..อนาถ.. ถ่ายเอกสารที่โรงเรียนก็ไม่ได้ 
กลัวเพื่อนไม่เซอร์ไพรส์ (คิดไปเอง) ต้องนั่งรถเมล์ไปซีร็อกซ์ที่ร้านถ่ายเอกสารแถวนิด้า

ย้วยมีความสุขและสนุกกับการทำนิตยสารฉบับนี้มาก… มากจนอยากเอาดีด้านนี้ ย้วยมีไอด้อลล์คือ คุณอเนก นาวิกมูล ย้วยอยากทำหนังสือภาพเก่าเล่าตำนาน ย้วยชอบคุณสุจิตต์ วงศ์เทศ เพราะย้วยอยากแต่งนิยายประเภทเดียวกะขุนเดช
ย้วยเลยตั้งใจจะเข้าโบราณคดี ศิลปากร แต่ก็มีผู้ใหญ่หลายท่านเบรกย้วยว่า..
“จบไปจะทำอะไร”
ในสมองตอนนั้นย้วยอยากบอกว่า “อยากเขียนนิยาย แล้วก็ไปสุโขทัยค๊าๆๆ” เด็กม.5 คิดแค่นั้นจริงๆ ค่ะ
แต่ท่านๆ ก็ไม่ได้ห้ามเลือก สิ่งที่ย้วยชอบหรอกนะคะ ย้วยเลยใส่โบราณคดี เอกประวัติศาสตร์ศิลปะ ไว้อันดับ 3 (ตอนนั้นก็ชอบส่องพระด้วย)
เห็นว่ารุ่นพี่เขามักติดอันดับ 3 มั่นใจว่าตรูติดอันดับนี้ชัวร์!

ผิดคาด ย้วยติดที่ใส่ไว้อันดับ 1 คือครุศาสตร์ จุฬาฯ เลยนึกถึง
หนังสืออีกประเภทที่ย้วยชอบตอนนั้นคือ โหราศาสตร์ค่ะ ย้วยก็เลยปล่อยชีวิต “ไปตามดวง” ก็เลยเอาวะ!
เรียนครูที่จุฬาฯ ก็ได้ ขี้เกียจเอนท์ใหม่

ซึ่งชีวิตในจุฬาของย้วยมันดีมากกกกก… ดีจนย้วยไม่คิดซิ่วไปคณะที่ย้วยอยากเรียน
ย้วยมีเพื่อนดี พี่ดี น้องดี อาจารย์ดี สังคมดี บรรยากาศดี ได้กินข้าวฟรี ได้แต่งตัวสวยๆ ได้ร้อง ได้เต้น ได้รำ ได้รู้ ได้เห็น โอ๊ยยย..เยอะมาก
จุฬาให้อะไรดีๆ กะย้วยจนถึงตอนเรียนจบ ให้งานดีๆ ให้เครดิตดีๆ ให้ความภาคภูมิใจกับครอบครัว และอื่นๆอีกมากมาย
จบทำให้ย้วยหลงลืมสิ่งที่ตัวเองเคยหลงใหลไปเสียสนิท

ถามว่าอาการหลงระเริง เป็นการ’ทรยศ’ต่อความตั้งใจของตัวเองหรือไม่?
คำตอบคือ..ไม่! ย้วยถือว่าช่วงเวลาเกือบ 10 ปีที่ย้วยหันเหความตั้งใจไปทางอื่น ถือเป็นการสร้างย้วย ให้เป็นย้วยมากขึ้น
การต้มจับฉ่ายให้อร่อย ต้องใส่ผักหลายชนิด ต้องเคี่ยวให้นานๆ
ซึ่งย้วยก็ขอเปงจับฉ่ายหม้อนั้น!

3 ปีก่อน (เรื่องนี้เขียนเมื่อปี 2553) ย้วยตัดสินใจสมัครงานในกอง บก. นิตยสารทั้งๆ ที่ย้วยตอนนั้นย้วยก็อายุ 25 และไม่มีประสบการณ์เกี่ยวกับงานเขียนเลย
แล้วย้วยก็อยู่ที่นั่น จนถึงบัดนี้ ย้วยยอมรับตรงๆ ว่าย้วยก็ยังไม่ใช่นักเขียนที่มีแฟนคลับติดตาม หรือฝีมือการเขียนฉกาจฉกรรจ์ 
แต่ย้วยก็มีความสุข ที่ทำความฝันให้เป็นความจริง ทำความสนุกให้เป็นเครื่องมือหาเลี้ยงตัวเองได้
(ประหนึ่งอาต๋อย ไตรภพ มอบรถเข็น+จักรยาน+ผงซักฟอกให้)

ทุกวันนี้ย้วยเก็บ Fat & Pretty ไว้เป็นอย่างดีคร่ะ ปลวกหน้าไหนก็ไม่ได้แอ้ม!
ย้วยตั้งใจว่า ก้าวต่อไปจากนี้…ย้วยจะทำหนังสือดีๆ นิยายแซบๆ ที่มีคนอยากอ่าน
เพื่อสานฝันของ “เด็ก ม.5 ในวันนั้น” ให้เป็น ‘ความจริง’ ของวันนี้

T_T (ขอบคุณทุกคนที่แวะมาอ่าคร่ะ … บ่อน้ำตาแตก ฮือๆ)”

จากวันนั้นถึงวันนี้ 8 ปีแล้วค่ะ ^^

ผู้เขียน: ย้วย-นริศรา ศรีจันทราพันธุ์
บรรณาธิการความงาม นิตยสาร seventeen

LauraYuai: นริศรา ศรีจันทราพันธุ์ บรรณาธิการความงาม นิตยสาร seventeen

ใส่ความเห็น

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.